قفس

در زندگي آموختم که کار خلاف فايده اي ندارد حتي اگر با مهارت انجام شود . و آينده چيزي نيست که انسان به ارث برد بلکه چيزي است که خود مي سازد چه بسا انساني که با عدم کنترل بر هوا و هوس يا ذره اي خشم زندگي خود و خانواده اش را تباه مي سازد و تا انتهاي عمر حسرت لحظه اي را مي خورد که نتوانسته است برخود غلبه کند گذراندن عمر براي موجودي که مانند يک پرنده است در پشت يک قفس .قفسي که ميله هاي آن را يکي يکي با دست خود ساخته است . و افسوس لحظاتي از عمر تنها چيزي که برايش باقي مانده و به آن مي انديشد. لحظاتي که هم اکنون مانند کليد آزادي برايش دور از دسترس است   ….

نظر بدهید