خداحافظ جام جهانی

خداحافظ جام جهانی ، خداحافظ برانکو
اولين برخورد ما با پرتغاليها برمیگردد به پانصد سال پيش زمانی که پرتغال بزرگترين مستعمره دنيا بود زمانی که آنها بندر هرمز را که گلوگاه تجاری آن زمان بود بعد از تصرف به بندر گمبرون نامگذاری کردند و صفويان بعد از مدتي توانستند با همت ايرانی به آنها بگويند خداحافظ بندر گمبرون سلام بندر عباس و زنده باد ايران و ايرانی ، ايرانی زنده است و زنده می ماند بعد از آن پرتغال پس از مدتی بعد از استقلال بزريل و حمله ناپلئون و عوامل ديگر مستعمرات خود را از دست داد و به کشور معمولی تبديل شد هم اکنون پرتغالی ها يک از صلح جو ترين مردم دنيا هستند بگذريم بهتر است بدانيم که مهم فوتبال نيست فوتبال بهانه است برای ابراز عشق به وطن اما بهتر اين است که عامل اين شکستها مشخص شود . اين جام هم به پايان خودش برای ما ايرانيها رسيد اما توپ در پايان به زمين برانکو افتاد در هرصورت من فکر می کنم عامل شکست ايران در اين جام نمی تواند يک فرد باشد می ترسم از روزی که اين جام ها بگذرد اما ما به جای ريشه يابی به دنبال انداختن مشکلات و مسائل به ديگران باشيم به اميدی که روزی حداقل بچه های ما جام طلايي فوتبال را در دست اين تيم ببينند …

نظر بدهید